Urodzony. 8. 01. 1960 r. we Wrocławiu , muzyk - samouk grający na mandolinie , mandocello , bouzouki , tenor banjo i gitarze . Naukę gry rozpoczął bardzo późno , dopiero w wieku 21 lat. W czasie studiów na warszawskim WSPS próbował grać na gitarze w uczelnianym zespole bluesowym. Szybko jednak zarzucił grę na tym instrumencie, jak również studia , na korzyść mandoliny. Od tamtego czasu jest pod wpływem trzech wielkich mandolinistów: Davida Grismana , Mike'a Marshalla i Sama Busha. Jest laureatem plebiscytu Giganci Country '97, instrumentalistą roku 2000 Crock Country Festiwal, jak również instrumentalistą roku 2002 wybranym przez czytelników czasopisma "Dyliżans".

W roku 1981 wraz z Krzysztofem Wrońskim i Michałem Karczewskim założył zespół Country Road , który początkowo grywał na warszawskich ulicach, potem, tuż przed wprowadzeniem stanu wojennego dla strajkujących studentów. Debiutem scenicznym Janusza Tytmana był występ na Pierwszym Pikniku Country w Jeleniej Górze (1982) . Zespół Country Road przez osiem lat swojej działalności estradowej występował na wszystkich liczących się imprezach countrowych w Polsce (m.in. Piknik Country w Mrągowie) towarzysząc takim wykonawcom, jak Tomek Szwed czy Lonstar. W 1986 roku zespół reprezentował Polskę na festiwalu PORTA w czeskim Pilznie, a rok później na EuroCountry Music Masters w Tilburgu (Holandia).

Pod koniec lat 90, Janusz Tytman wraz z Jackiem Wąsowskim założył grupę New Acoustic Unit łączącą elementy rożnych stylów muzycznych , takich jak folk, blues, swing, a nawet rock. Początkowo zespół tworzyli: Janusz - mandolina, Jacek Wąsowski - gitara, dobro i Edek Górecki - kontrabas. Później dołączyli do nich: Tadeusz Bąk - gitara i Tadeusz Melon - skrzypce. W tym składzie zespół grywał głównie w klubach jazzowych w Polsce , RFN i we Francji (1990).
W roku 1993 New Acoustic Unit nagrało swoją debiutancką płytę akustyczną
,,Reflexologie'' w składzie: Janusz, Jacek, Darek Szymańczak - gitara basowa, Marek Wierzchucki - skrzypce, Piotr Iwicki - instrumenty perkusyjne, Janusz Staszek- perkusja i Paweł Iwaszkiewicz - flet.
Po nagraniu materiału zespół zawiesił swoją działalność. Reaktywowany w 1995 roku, z nowm kontrabasistą Olem Walickim nie przetrwał próby czasu.
Chociaż muzyka New Acoustic Unit spotkała się z bardzo dobrym przyjęciem, zespół nie osiągnął spodziewanego sukcesu. Jednym z powodów był fakt, że płyta zespołu ukazała się dopiero dwa lata po jego oficjalnym rozwiązaniu.

W roku 1992 Janusz Tytman zastępuje Irka Rudnickiego w zespole Little Maggie. Zespół ten do tej pory bardzo mocno osadzony w tradycji bluegrassu zaczął pod wpływem Janusza skłaniać się w stronę newgrassu, muzyki bardziej zróżnicowanej rytmicznie i harmonicznie. Coraz częściej muzycy Little Maggie sięgali po utwory kultowego już zespołu Newgrass Reviwal, The Beatles a także tworzyli własne kompozycje.
Little Maggie to: Janusz- mandolina, śpiew, Czarek Makiewicz- gitara, śpiew, Piotrek Bułas- banjo, Edek Górecki- bas, śpiew.

 

Połowa lat '90 to poszukiwanie nowych brzmień. Umiejętność gry na mandolinie elektrycznej, tenor banjo, mandocello czy bouzouki pozwoliła Januszowi zaistnieć w zespole Maryli Rodowicz, z którą współpracował ponad rok, grupie Szwagierkolaska, czy Tomka Szweda, z którym gra do dziś. Współpraca Janusza z Tomkiem trwa już z przerwami dwadześcia lat. W tym czasie zagrali razem kilkaset koncertów i wygląda na to, że jeszcze kilka(set) uda im się zagrać. Obecnie skład zespołu tworzą: Tomek, Janusz, Krzysztof Gabłoński- gitara, Adam Szuraj- perkusja i Jacek Szafraniec- bas.

,,Sława wie Sława'' to najnowszy projekt muzyczny z udziałem Janusza Tytmana, Wieśka Orłowskiego, Adama Szuraja i Jacka Szafrańca. Piosenki ,,Sławy... utrzymane są w klimatach bluesa i country, przez rytmy karaibskie po folkowe ballady.

Przez ponad dwadzieścia lat działalności muzycznej Janusz Tytman nagrywał między innymi z : Grzegorzem Ciechowskim, Marylą Rodowicz, Waldemarem Kazaneckim, Tomaszem Szwedem, Sławkiem Wierzcholskim, Wandą Kwietniewską, Markiem Torzewskim, Krzysztofem Krawczykiem, Lonstarem, Szwagierkolaską i T. Love, Gary Taylorem.
Miał przyjemność akompaniować Krystynie Prońko, Andrzejowi Rosiewiczowi, Tadeuszowi Wożniakowi, Emilianowi Kamińskiemu, jak również mistrzowi harmonijki Charlie'mu McCoy.
W roku 2002 podczas mrągowskiego pikniku powierzono mu kierownictwo muzyczne widowiska ,, Nocny pociąg do Memphis'' wg scenariusza Maćka Świątka. Widowisko to zostało uznane przez Czytelników Dyliżansu za wydarzenie roku
.

o mniedyskografiafotkikontaktpróbki moich dokonań

Inglish version


indeks